Heb je weleens in het donker door een tunnel of steeg gelopen? Elke stap onzeker. Dat is zwart. De nacht van het lijden kan zo donker zijn dat je geen hand voor ogen ziet. Heb je weleens in dichte mist auto gereden? Dat is eng. Je wil eigenlijk stoppen met rijden, maar moet verder. De mist van depressie, angst en lijden kan de werkelijkheid zo vertroebelen. Midden in donkere nacht en gevaarlijke mist hoor je stemmen. Het zijn pelgrims net als jij op weg. Je bent niet alleen! Geloof geeft ons vaste grond zodat we niet verdwalen in de donkere nacht en op mistige wegen. Het lijden kan zo groot worden dat het geen moment uit je gedachten is. Wegen kunnen voor je gevoel doodlopen en de mist gaat maar niet over.
In de nacht en vanuit de mist gaan de stemmen zingen. Zo zingt generatie op generatie in de nacht. Je zingt nooit solo. Jezus zingt met je mee. In de donkere nacht van Gethsemané bad Hij de woorden van Psalm 22. Dan kon hij vast en zeker ook die van Psalm 42. Geef je lijden, je leven en al je lasten aan Hem. Hij kent het diepst van het lijden. Hij ging alleen door de donkere nacht om jou ervan te bevrijden. Wat is dat een troost! We vinden zoveel hoop in dit Goddelijke wonder dat we gaan zingen. Ik zal Zijn lof zelfs in de nacht, zingen daar ik Hem verwacht. Zijn lied is bij mij. God is bij mij! Gods trouw en goedheid gaat door in het licht en in de donkerste nacht. Alles komt goed! We mogen elkaar bemoedigen met deze woorden. Christus heeft ons gered, daarom zijn wij veilig in Zijn armen. Maar de Heer zal uitkomst geven! Zing je mee?
