OPWEKKING IN EEN HOSPICE | Ik hoorde het verhaal van een oude broeder die al jaren juicht voor de troon van God. Hij woonde op de Veluwe en had een rotsvast geloof. De laatste jaren van zijn leven is hij ziek geweest. Tijdens een van de pastorale bezoeken vroeg de predikant of hij niet bang was voor de dood. “Nee hoor” zei de man. “De dood is niet meer dan de ingang naar eeuwig leven met Christus”. De laatste weken van zijn leven is de man verpleegt in een hospice. Hij heeft daar wonderlijk mogen getuigen. Er was zelfs sprake van een opwekking in de hospice. De man sprak de hele dag goed over Jezus. Er ging zoveel bemoediging, hoop en verwachting van hem uit. Met het verplegend personeel en medepatiënten bad hij en ze zongen samen liederen. Er heerste geen somberheid maar vreugde in zijn kamer. Geen verslagenheid maar heerlijke verwachting. Ja die kleine kamer in een hospice op de Veluwe, was met recht een voorportaal van de hemel geworden. Zo is hij gestorven en thuisgekomen. Om zich te voegen bij de schare die niemand tellen kan. Met een stem van vreugde, gezang en lof mag hij eeuwig de Heere grootmaken.
In diepe zeeën en oceanen worden kostbare parels gevonden. Die groeien daar in schelpen. Zo groeien in de diepte van tegenspoed en lijden ook parels van vreugde en hoop. Parels van grote waarde die zoveel troost bieden. Zo kun je zelfs zeggen met Psalm 119:71: Het is goed voor mij dat ik verdrukt ben geweest. Dan hoor je zingen in de nacht. De Heere is bij mij, ik zal niet vrezen. Ik wens u, jou en mijzelf dit rotsvaste geloof en vertrouwen. Voor vandaag en alles wat nog komt. Wij zijn een parel in Gods hand!
Meer bemoedigende overdenkingen lezen? Bestel een van mijn boeken:
https://christelijkegedichten.com/webshop/boeken/
